Vakantie ervaringen
Mieke en Leo

Dag 10

Voor de donderdag hebben we bij de reisleider in het hotel een excursie geboekt naar Demre/Myra en een boottocht naar een verzonken stad bij het eiland Kekova. De kosten hiervoor zijn weliswaar hoog (40 Euro), maar de lunch en entreegelden zijn hier bij inbegrepen evenals een verzekering. De route langs de rotsachtige kust is al zeer de moeite waard. Even voorbij de overblijfselen van de Antieke stad Andriake stappen we aan boord voor de overtocht naar de verzonken stad. Aan de noordkant van het eiland Kekova bevindt zich een antieke stad waarvan het grootste deel onder water ligt. Het is daar een waar paradijs voor onderwater archeologie. Zover gaat onze boot echter niet. We varen dicht langs de rotskust van een klein eilandje waar we resten zien van een voormalige nederzetting waaronder een badhuis. Onder water, dat onvoorstelbaar helder is, zijn dikke muren één van de vele overblijfselen uit de Romeinse periode. De vegetatie op het eiland wordt op natuurlijke wijze in stand gehouden door geiten, die speciaal hier zijn uitgezet. De boot vaart daarna richting het eiland Kekova dat met een oppervlakte van 5,7 vierkante kilometer niet echt groot te noemen is. Onderweg zien we ook weer resten van de verzonken stad net boven het water uitsteken, zoals ook een sarcofaag. Het is een vreemd gezicht. Het dorpje Kale ligt op het eiland maar er lopen geen wegen naar toe en is alleen bereikbaar per boot. Boeiend is het eiland zeker met een goed bewaard fort, grote hoeveelheden sarcofagen, ondergrondse steden en het kleinste antieke theater in de wereld. Er zijn in dit gebied veel Lykische munten gevonden die duiden op nederzettingen van voor de 6e eeuw v.Chr. Daar kunnen we op de boot nog even rustig over nadenken. Na anderhalf uur varen zijn we weer terug en is het tijd voor de lunch die we gebruiken in een authentiek restaurantje aan de monding van een rivier.

Na de lunch is Demre, voorheen Myra, aan de beurt. De plaats ligt aan de voet van steile heuvels en in dat deel bevinden zich de befaamde rotstombes en theater van het oude Myra. Eerst bezoeken we de kerk van Sint Nicolaas die hier bisschop was en in de christelijke wereld bekend staat als Sinterklaas. Hij gaf hoop aan de mensheid en cadeautjes aan kinderen die hij beschermde evenals de zeelieden. Hij overleed op 6 december 343 n.Chr. maar zijn goedheid leeft traditioneel nog steeds voort. De Sint Nicolaaskerk raakte midden in het nieuwe en moderne Demre bedolven tot 1956. Op resten van een oude kerk legde men een kerk bloot uit de 7e eeuw met restauraties uit de 9e en 11e eeuw. De muurfresco's en mozaïeken zijn uit de laatste periode. Nog steeds zijn restauraties nodig om de Sint Nicolaas kerk in ere te herstellen. De sarcofaag van Sint Nicolaas werd in de Aspis bijgezet, echter zonder ook maar een deel van hem. De enige relikwieën die zijn overgebleven worden in het Antalya museum tentoongesteld in een houten doos.

Ten noorden van de Sint Nicolaas kerk liggen de overblijfselen van de antieke stad Myra. Men vermoedt dat de stad destijds tegen de heuvel lag, direct naast het theater. De rots-graven zien er heel bijzonder uit met op de façades de vorm van antieke huizen. Ze dateren vermoedelijk al uit de 6e eeuw v.Chr. Het is onvoorstelbaar wat mensenhanden zo lang geleden al konden maken. Zeer indrukwekkend. Het naastgelegen theater is pas onlangs opgegraven. Vanaf de hoge omloop kijken we uit over het nieuwe Demre. Jammer genoeg is het podium-gebouw ingestort. Op blokken steen zijn onder andere de masker theater reliëfs te zien. Geweldig, zoveel oudheid. Met een voldaan gevoel klimmen we aan het eind van de middag weer in de bus om nogmaals te mogen genieten van de schitterende kustlijn richting Finike en Hotel Presa di Finica.